Distimiya mülayim lakin xronik (2 ildən çox) depressiv pozuntu formasıdır.
Distimiyanın müalicəsi uzunmüddətli funksional qabiliyyətin azalmasının və sonradan kəskin depressiya dövrlərinin (hansı ki, bu xəstələrdə tez-tez rast gəlinir) qarşısını almağa kömək edir.
Antidepressiv dərman müalicəsi və psixoterapiya distimiyanın müalicəsində faydalıdır.
Epidemiologiya və xəstəliyin proqressivləşməsi
Distimiya kəskin depressiv vəziyyətdən əvvəl yaranır.
Xronik depressiv pozuntunun yayılma tezliyi 2%-dir. Qadınlarda kişilərə nisbətən daha çox yayılmışdır.
Distimiya təşviş pozuntuları, şəxsiyyət pozuntuları, psixoaktiv maddə asılılığı və gənc qadın pasiyentlərdə qida qəbulu pozuntuları ilə tez-tez birlikdə rast gəlinir.
Simptomlar və diaqnostika
Xəstələrin yarısında simptomlar 25 yaşdan əvvəl yaranır.
Simptomlar gənc yaşda başlayarkən pasiyent onları həyatın təbii bir hissəsi kimi düşünə və illərlə yardım üçün müraciət etməyə bilər.
Əsas diaqnostik meyarlar
Ən azı iki il ərzində əksər vaxtlarda depressiv əhval-ruhiyyə və ən azı iki aşağıdakı simptomlar əlavə olunur:
enerjinin və ya fəaliyyətin azalması
yuxusuzluq
özünü qiymətləndirmənin enməsi və ya natamamlıq hissi.
diqqətini toplamaqda çətinlik
tez-tez ağlayır
cinsi əlaqə və ya digər həzz alma mənbələrinə marağın itirilməsi
tənhalıq və ya ümidsizlik hissi
gündəlik həyatın çox ağır olması hissi
keçmiş haqqında pessimistik fikirlər və ya keçmişə görə kədərlənmənin davam etməsi
sosial əlaqələrdən uzaqlaşma
ünsiyyətin azalması.
Tapıntılar
Depressiv pozuntudan fərqli olaraq distimiyanın simptomları zamanın əksər hissəsində mövcuddur və xüsusi xəstəlik dövrləri müşahidə olunmur. Sonrakı nəzarət zamanı kəskin depressiya ortaya çıxa bilər.
Distimiya tez-tez onun uzunmüddətli davam etməsinə görə funksional qabiliyyətin pisləşməsinə səbəb olur. İşləmək qabiliyyəti çox vaxt azalır.
Müalicə
Həmçinin baxın A .
Xəstələrin təxminən yarısı uzunmüddətli (> 6 ay) antidepressantlarla müalicədən faydalanırlar. Əgər dərman terapiyası faydalıdırsa iki ilə qədər davam edən uzunmüddətli dərman müalicəsi məqsədəuyğundur. Qısamüddətli dərman müalicəsi adətən müalicədən sonra simptomların residivinə gətirib çıxarır.
Xəstələrin əksəriyyəti stabil, dəstəkləyici həkim-xəstə münasibətlərdən faydalanır.
Psixoterapiyalar, xüsusilə farmakoterapiya ilə kombinasiyada da həmçinin faydalı olması sübut olunmuşdur.